Dit blog is geen pleidooi voor zachtheid en geen spiritueel verhaal. Het is een poging om de vaagheid van het begrip vrouwencirkel af te halen en het te plaatsen waar het thuishoort: in het lichaam, in biologie, in geschiedenis en in het dagelijks leven van vrouwen nu.
Als ik eerlijk ben, voelde ik zelf lange tijd weerstand tegen vrouwengroepen. Het beeld wat ik had, herken ik bij meer vrouwen: geen zin in een “praatgroep”. Twijfel over wat het oplevert als er geen concreet doel aan verbonden is, of als het niet te vangen is in actie- en resultaat taal.
Het komt ook wel ergens vandaan. Er bestaan weldegelijk vrouwengroepen met weinig structuur, waar ‘voelen’ buiten zijn oevers treedt, vaag en zweverig wordt. Dat kan onveilig voelen, zeker voor vrouwen die zelfregie gewend zijn en scherp kijken naar wat iets oplevert.
Maar een vrouwencirkel is in essentie geen doelloze, eindeloze sharing circle met een zweem van schijn-spiritualiteit.
Wat een vrouwencirkel biologisch gezien is
Laten we beginnen bij de feiten.
Vrouwenlichamen functioneren cyclisch, niet lineair. Dat is simpele fysiologie. Hormonen bewegen in golven. Energie, focus, behoefte aan rust en aan contact verschuiven voortdurend.
Het vrouwelijk lichaam reageert sterk op de nabijheid van andere vrouwen. Al decennia is bekend dat bij vrouwen die samenleven of intensief samen zijn, de cyclus zich op elkaar afstemt. Niet bewust, maar via het zenuwstelsel en de omgeving.
Samenzijn werkt regulerend.
Onze maatschappij is ingericht op constante beschikbaarheid. Veel vrouwen verliezen daarin structureel hun eigen ritme. Het systeem functioneert op principes als output, zichtbaarheid, prestatie en meetbaar resultaat.
Als vrouw kun je daarin prima functioneren, maar niet zonder prijs. Het vraagt om balans.
Vanuit die invalshoek is een vrouwencirkel geen luxe, maar een plek waar het lichaam kan terugschakelen naar een natuurlijker ritme ondersteund door de aanwezigheid van andere vrouwen.
Vrouwen samen: historisch gezien niets nieuws
Vroeger brachten vrouwen veel meer tijd met elkaar door dan nu, simpelweg omdat het nodig was. Werk, zorg, geboorte en rouw gebeurden in groepen vrouwen. Mannen en vrouwen leefden lange tijd grotendeels gescheiden werelden.
Kennis en wijsheid werd niet individueel opgebouwd, maar gedeeld dankzij nabijheid en aanwezigheid. Dat gezamenlijke veld bood rust, herkenning en continuïteit.
Dat deze structuren zijn verdwenen, is historisch gezien vrij recent. Pas enkele generaties leven we met het idee dat alles individueel en zelfstandig gedragen moet worden.
Tegelijk combineren vrouwen zorgtaken met studie, werk en verantwoordelijkheid. Een waardevolle ontwikkeling, met als bijwerking toch een enorme druk. De gevolgen zijn zichtbaar: overbelasting, vervreemding van het lichaam en een diep gevoel van het alleen moeten doen.
Een systemische blik op de vrouwengroep
Tijdens mijn opleiding tot life coach zei mijn docent systemisch werk:
“Je moet kunnen rusten bij je geslacht.”
Ik wilde toen graag begrijpen wat hij bedoelde, maar dat heeft even geduurd.
Nu weet ik dat het betekent dat je niet voortdurend hoeft te spiegelen, te vergelijken of je plek moet bevechten. Dat je niets hoeft uit te leggen en jezelf kunt zijn.
Voor veel vrouwen is dat geen vanzelfsprekendheid. Zeker niet als je onveiligheid, verlies of emotionele afwezigheid hebt ervaren. Dan leer je aanpassen, sterk zijn en doorgaan.
Een vrouw begrijpt als geen ander wat het betekent om vrouw te zijn in deze wereld. Een vrouwencirkel lost dat niet op, maar biedt wel iets fundamenteels: een plek waar het je kan ontspannen.
Mijn moeder, vrouwen en mijn zelfbeeld
Het verlies van mijn moeder heeft voor mij persoonlijk binnen deze context veel blootgelegd. Terugkijkend zie ik dat mijn moeite met vrouwengroepen geen toeval was. Het weerspiegelde een stuk van mijn relatie met haar en met mezelf.
Ik had oordelen over vrouwen bij elkaar. Ik vond het onderling gedoe, te veel emotie, te zacht of juist vals en onberekenbaar.
Mijn voorkeur ging uit naar doelen stellen, hard werken, kennis vergaren, resultaat leveren. Er was weinig rust. Ik was altijd onderweg naar de volgende stap.
Het innerlijke werk dat volgde op haar overlijden en een grote, hormonale verschuiving die rond mijn veertigste begon, veranderde mijn perspectief volledig.
Afdwingen werkte niet meer. De volgende stap liet zich pas weer zien toen ik leerde ontspannen, zonder te weten waar het toe zou leiden. Ik ontdekte dat er juist heel veel te doen is in het veld van ‘niet-weten’.
Ik volgde opleidingen tot Cacao Ceremony Facilitator en Practitioner Kunstzinnige Therapie, puur omdat het me aantrok. Ik wandelde eindeloos. Ik ontdekte The Artist’s Way van Julia Cameron en begon, geïnspireerd door Marenthe Otten en haar Artbeatclub, een art journal.
Niets hiervan had ik kunnen plannen en het resultaat had ik jaren geleden niet eens kunnen waarderen. Daarin zat de verdieping.
Mijn werk veranderde mee. Ik begeleid nu processen op een andere laag en kan het veld dragen dat daarvoor nodig is. Daar sluit een vrouwencirkel naadloos bij aan.
Wat ooit weerstand bij me opriep, is een veld van vertrouwen geworden: herkenning, respect en gezamenlijkheid.
Wat een vrouwencirkel is (en wat niet)
Een vrouwencirkel is geen therapiegroep, geen praatgroep, geen plek waar je iets moet oplossen.
Het is een plek om te delen, om jezelf te zien door de ogen van andere vrouwen en herkenning te vinden in elkaar.
Een vrouwencirkel biedt:
- een kleine vrouwengroep
- regelmaat en structuur
- ruimte voor voelen én aanwezigheid
- aandacht voor ritme, lichaamswerk en gesprek
- lachen om elkaar en jezelf
Je kunt er tijdelijk de rollen loslaten die je vervult (professional, partner, moeder, dochter) en terugkeren naar jezelf.
Geen luxe, maar een basisbehoefte
Als dat klinkt als luxe, begrijp ik het. In een wereld die snel, efficiënt en meetbaar moet zijn, lijkt samen zitten zonder concreet doel misschien tijdverspilling.
Maar een vrouwencirkel is terugkeren naar iets dat we zijn kwijtgeraakt. Niet om zachter of zweveriger te worden, maar om opnieuw contact te maken met de kracht van vrouw-zijn.
Praktisch: vrouwencirkel in Rotterdam en Schiedam
Deze vrouwencirkel is voor vrouwen die niet op zoek zijn naar oplossingen, maar naar ruimte.
Niet zweverig, wel lichaamsgericht. Nuchter en tegelijkertijd diepgaand.
De vrouwengroep komt eens per maand samen in Schiedam, op een plek die al vanuit de geschiedenis aan vrouwen verbonden is, en is gericht op vrouwen in omgeving Rotterdam.
Voel je welkom om contact op te nemen of hier meer informatie te bekijken als je wilt onderzoeken of deze vrouwencirkel bij je past.
